چند وقتی است که به راحتی می‌توان در حوزه IT و Game Development افرادی رو پیدا کرد که سودای کار در خارج از ایران رو دارند، کافی است تا موضوع کار کردن در خارج از ایران رو مطرح و یکی دو مزیت هم درباره این موضوع بیان کنید و نظاره‌گر پیدا شدن تعداد زیاد افرادی باشید که خودشون رو مستحق کار کردن در بهترین و بزرگترین شرکت‌های بین المللی می‌دونند.

دستمزدهای چند ده هزار دلاری در ماه، ساعت کاری شناور، اجازه رفتن به سر کار با شلوارک!!!!!!!!، پروژه‌های بزرگ و با کیفیت که بدون زحمت و تلاش ساخته می‌شن، گذروندن تمام وقت کاری به دور زدن تو شرکت یا تو سر و کله همدیگه زدن با سایر همکاران و بازی و خنده رو می‌توان به عنوان عمده دلایل تمایل افراد برای ترک کشور و اشتغال تو شرکت‌های خارجی دونست. شاید بعد از نکات بالا، اصلی‌ترین دغدغه تمام این افراد انتقال تجربه و دانششون به شرکت‌های بزرگ، بین المللی و کم سواد و بعضا بی‌سواد خارجیه[۱]، برای همین تمام این افراد فقط برای پست‌های مدیریت، سرپرستی و یا عناوینی که ابتدای نامشان کلمه Senior به چشم می‌خورد، شاید روزی رزومه بفرستند.

رویای فرش‌های قرمز ابریشمی که از دم فرودگاه‌ها تا دم در شرکت‌ها پهن شده‌اند.

به راستی چند درصد از این رویاها شبیه به واقعیته؟ بازار کار برای خیلی از افرادی که بعضا بعد از سال‌ها کار کردن، حتی یک پروژه تمام شده در رزومه‌اشان به چشم نمی‌خورد در خارج از ایران به چه شکل است؟ آیا استعداد و هنر فقط نزد ما ایرانیان است و بس؟ آیا فضای کاری شرکت‌های خارجی کم استرسه؟ آیا سخت گیری در مورد مواردی مثل ساعت رفت و آمد، تمرکز کاری، سخت کوشی و استفاده مفید از ساعت کاری کمتر از ایرانه؟ آیا افراد مجازند تا بدون نگرانی و نیاز به پاسخگویی در محیط کار، هر کاری که برای حفظ سلامت روحیشان صلاح می‌دانند انجام دهند؟

شما رو دعوت می‌کنم به شنیدن پادکست امروز دیجی‌کالا FM که مصاحبه‌ایست با بهادر بهادری‌فر، برنامه نویس ایرانی که پس از هفت سال زندگی و کار در یک شرکت بین المللی در مالزی، به ایران برگشته و حالا در دیجی‌کالا مشغول به فعالیته.

لینک مصاحبه در سایت دیجی‌کالا

باشد تا کلاف‌ رویاهای شیرینمان شکافته نشود.

> به روز رسانی

پا نویس:

[۱]: با توجه به اینکه کم سوادی و بعضا بی‌سوادی شرکت‌های خارجی برای برخی از دوستان باعث سو تعبیر شده بود، لازم دونستم تا چند نمونه از این شرکت‎ها رو تنها نام ببرم. شرکت‌هایی نظیر: Blizzard، Santa Monica Studio، Microsoft و Google.